เรื่องย่อ จูล่ง ขุนพลเทพสงคราม (Chinese Hero Zhao Zi Long) ตอนที่ 7

ระหว่างจื่อหลง [จูล่ง] และสองพี่น้องสกุลหลิ่วกำลังนั่งรอหน้ากาก ได้มีกลุ่มโจรภูเขาบุกมาปล้นทรัพย์ราษฎรในตลาดอย่างไม่ยำเกรงกฏหมายบ้านเมือง ทั้งสามได้ยินราษฎรคุยกันว่านายอำเภอคนใหม่ที่พึ่งจะมารับตำแหน่งเมื่อวานซืนถูกโจรภูเขาฆ่าตายแล้ว โจรพวกนี้ดีแต่สร้างความเดือดร้อนให้ประชาชนไปวันๆ หลิ่วเซิ่นบอกจื่อหลง [จูล่ง] ว่าก่อนหน้านี้ตนเคยได้ยินมาว่าโจรบนเขาหู่หยาทั้งโหดร้ายและป่าเถื่อน แต่นึกไม่ถึงว่าจะต่ำทรามถึงเพียงนี้ ฉิงเอ๋อร์เสริมว่าตนเห็นแล้วสงสารประชาชนตาดำๆ ที่ต้องใช้ชีวิตในแต่ละวันอย่างหวาดผวา จื่อหลง [จูล่ง] ได้แต่ฟังอย่างครุ่นคิดและหันไปมองหน้ากากของตนที่ยังคงแช่อยู่ในน้ำ (ช่างทำหน้ากากกลัวโจรภูเขาจึงทิ้งร้านหลบหนีไป)

ในขณะที่ราษฎรต่างพากันเดือดร้อน ทุกข์ยาก แต่ต่งจั๋ว [ตั๋งโต๊ะ] กลับจัดงานวันเกิดของตนในท้องพระโรงอย่างหรูหราและยิ่งใหญ่ (ซ้ำยังนั่งอยู่บนบัลลังก์มังกร)  หมายใช้โอกาสนี้นำกระบี่วิเศษคู่บ้านคู่เมืองทั้งสองเล่มมาอวดเหล่าขุนนางและแขกที่มาร่วมงาน แต่แล้วหลี่ว์ปู้ [ลิโป้] กลับได้รับแถลงการณ์ว่าเซี่ยโหวเจี๋ย  [แฮหัวเกี๊ยด] ทำงานไม่สำเร็จ หลังหลี่ว์ปู้ [ลิโป้] ออกไปพบเซี่ยโหวเจี๋ย  [แฮหัวเกี๊ยด] ทางด้านนอก "จางเวิน" [เตียวอุ๋น] ได้ลุกขึ้นทวงถามต่งจั๋ว [ตั๋งโต๊ะ] ว่าเมื่อไหร่จะนำกระบี่วิเศษคู่บ้านคู่เมืองออกมาให้ทุกคนยลโฉมตามที่พูด ต่งจั๋ว [ตั๋งโต๊ะ] จึงบอกให้จางเวิน [เตียวอุ๋น] ใจเย็นๆ ถ้าตนอยากให้ดูเมื่อไหร่ก็จะได้ดูเอง

หลังรู้ว่าเซี่ยโหวเจี๋ย  [แฮหัวเกี๊ยด] กลับมามือเปล่า หลี่ว์ปู้ [ลิโป้] จึงออกอุบายแก้ไขสภาพการณ์ด้วยการให้ "หลี่หรู" [ลิยู] เสนอให้มีการประลองทักษะระหว่างเหล่าขุนพล หากใครเป็นผู้ชนะจะได้สายคาดเอวที่ประดับด้วยหยกของต่งจั๋ว [ตั๋งโต๊ะ] หลังหลี่ว์ปู้ [ลิโป้] เป็นผู้ชนะ ต่งจั๋ว [ตั๋งโต๊ะ] ก็ประกาศว่าหลี่ว์ปู้ [ลิโป้] ไม่เพียงเป็นลูกชาย (บุญธรรม) ตนแต่ยังเป็นผู้ปกป้องบ้านเมือง ตราบใดที่มีตนและลูกชายอยู่ที่นี่ราชสำนักจะรุ่งเรืองและยิ่งใหญ่ดุจเขาไท่ซาน ดังนั้นพวกกบฏอย่าง เฉาเชา [โจโฉ], "หยวนเซ่า" [อ้วนเสี้ยว] และคนอื่นๆ จึงเป็นเพียงกบฏกิ๊กก๊อกที่ไม่ควรค่าแก่การเอ่ยถึง "หวังอวิ่น" [อ้องอุ้น] อ่านเกมออกจึงรีบลุกขึ้นแสดงความยินดีที่ต่งจั๋ว [ตั๋งโต๊ะ] มีของวิเศษที่ช่วยปกป้องบ้านเมืองอย่างหลี่ว์ปู้ [ลิโป้] เพราะอย่างงี้เขาจึงไม่จำเป็นต้องวิตกกับเรื่องที่ไม่ได้ดั่งใจเพราะความสงบสุขอยู่ใกล้แค่เอื้อม ต่งจั๋ว [ตั๋งโต๊ะ] ได้ยินดังนั้นก็หัวเราะชอบใจ

หลังแก้ไขสภาวะได้สำเร็จหลี่ว์ปู้ [ลิโป้]  จึงบอกเซี่ยโหวเจี๋ย  [แฮหัวเกี๊ยด] ว่าโชคดีที่ตนรับมือทัน หากพ่อบุญธรรมของตนรู้ว่าเขาทำงานล้มเหลวคงไม่เอาไว้แน่ หลี่ว์ปู้ [ลิโป้] สนิทกับเซี่ยโหวเจี๋ย  [แฮหัวเกี๊ยด] เลยไม่อยากเห็นเขาโดนลงโทษจึงบอกว่าจะออกหน้าแก้ตัวและช่วยประวิงเวลาให้ แต่เซี่ยโหวเจี๋ย  [แฮหัวเกี๊ยด] ต้องรีบกลับไปหาเบาะแสของกระบี่ชิงกังและให้ตามสืบอย่างลับๆ เพราะเกรงว่าจื่อหลง [จูล่ง] จะไหวตัวทันและหนีออกจากเมืองไปเสียก่อน และเพื่อให้ให้การตามหากระบี่วิเศษทั้งสองง่ายขึ้น หลี่ว์ปู้ [ลิโป้] จึงทำเรื่องย้ายเซี่ยโหวเจี๋ย  [แฮหัวเกี๊ยด] ไปเป็นเจ้าเมืองฉางซานและให้ตั้งรกรากเป็นการถาวรตรงนั้น โดยบอกว่าเป็นคำสั่งของทางราชสำนักและมีผลวันนี้